هیچ دوستی نداشتم جز دختری که .. دوستش داشتم ، شاید "خیلی" زیاد ؛ اما .. عاشقش نبودم .

خوشحال بودن در کنار دوستی که دوست داری ، خیلی ارزشمند است ؛

دوستی که هر کاری برای خوشحال بودنش انجام می دهی .. هر کاری می کنی تا لحظه ای هم غم بر چشمانش ننشیند ؛ غمی که تو در این چند سال ، بی هیچ عدالتی تحمل کرده ای .

با هم تولد می گیریم ، با هم درس می خوانیم ، خاطرات خوبمان را تقسیم می کنیم ، دوستهایمان را ، دوستیهایمان را ...

بدی اش این است که دختری که دوستش دارم می خواهد یا "عاشقش باشم" و یا "نباشم" .

و اکنون رفته است ؛

دختری که به جرم عاشق "نبودن" ، اجازه ندارم - حتی - دوستش داشته باشم .

...

.

..

دلم برای "خودمان" تنگ می شود .

.

م.ش